Η ανατροφή μιας οικογένειας είναι ακριβή. Σύμφωνα με το CNN, κοστίζει πάνω από 230.000 δολάρια για να μεγαλώσει κανείς ένα παιδί από τη γέννηση έως τα 17 του χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες! Η δημιουργία οικογένειας είναι η μεγαλύτερη αλλαγή που μπορείς να κάνεις συνολικά στη ζωή σου, αλλά ειδικά στα προσωπικά σου οικονομικά.
Κάποιοι λένε ότι κανείς δεν είναι ποτέ πραγματικά έτοιμος να γίνει γονιός μέχρι να συμβεί, αλλά με λίγη συνετή οικονομική προγραμματισμένη, μπορείς τουλάχιστον να ανησυχείς λίγο λιγότερο για τα χρήματα στη διάρκεια αυτής της διαδρομής.
Θέτοντας τα Θεμέλια
Οι νέοι γονείς δεν αναμένεται να έχουν πάνω από 200.000 δολάρια σε έναν λογαριασμό αποταμίευσης πριν γεννηθεί κάθε παιδί. Ωστόσο, αν σκοπεύετε να ξεκινήσετε οικογένεια, το να έχετε τα οικονομικά σας σε τάξη θα κάνει την εμπειρία πολύ λιγότερο αγχωτική.
Τροποποίηση του προϋπολογισμού σας
Το κόστος των 230.000 δολαρίων θα ισοδυναμεί κατά μέσο όρο με περίπου 13.000 δολάρια τον χρόνο, κάθε χρόνο, για κάθε παιδί. Χωρίς καμία άλλη αλλαγή στον τρόπο ζωής σας (αν και σίγουρα θα υπάρξουν πολλές!), αυτό σημαίνει ότι προστίθεται ένα νέο κόστος 1.100 δολαρίων στον μηνιαίο προϋπολογισμό ή στο σχέδιο δαπανών σας για κάθε παιδί. Αυτή είναι η χαμηλή εκτίμηση: αν θέλετε να ξεκινήσετε ένα ταμείο αποταμίευσης για το κολέγιο, προσθέστε άλλα 100–200 δολάρια ανά παιδί.
Πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν 1.100 δολάρια να περισσεύουν χωρίς να είναι δεσμευμένα στον προϋπολογισμό τους, οπότε πρώτα σκεφτείτε από πού θα προέλθουν αυτά τα χρήματα.
Αποθεματικό αποταμίευσης
Η ανακατανομή του προϋπολογισμού σας είναι πολύ πιο εύκολη αν έχετε ένα αποθεματικό ασφαλείας στο οποίο μπορείτε να βασιστείτε, ειδικά για έκτακτα έξοδα που προκύπτουν με τα μωρά. Εκτός από τις συνηθισμένες αποταμιεύσεις και επενδύσεις σας, είναι πολύ καλή ιδέα να έχετε στην άκρη τουλάχιστον ένα ποσό ίσο με έναν μισθό σε ξεχωριστό λογαριασμό αποταμίευσης. Θεωρήστε το ένα ταμείο για «βροχερές μέρες», που θα βοηθήσει σε βραχυπρόθεσμα κενά του προϋπολογισμού.
Έξοδα με την Ηλικία
Ο προϋπολογισμός σας θα εξελίσσεται με τον χρόνο, αλλά η φύση των εξόδων σας θα αλλάζει πολύ καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν. Παραδόξως, η επιπλέον δαπάνη των 1.100 δολαρίων δεν αλλάζει ιδιαίτερα από τη γέννηση έως το τέλος του λυκείου, αλλά το πού πηγαίνουν αυτά τα χρήματα μεταβάλλεται αρκετά.
Βρέφη (Νεογέννητα – 6 μηνών)
Τα μωρά και τα πολύ μικρά παιδιά κοστίζουν ακριβά, όπως θα σας πει κάθε γονιός. Κάποια από αυτά τα έξοδα είναι αναλώσιμα, όπως οι πάνες (100 δολάρια τον μήνα) και το βρεφικό γάλα (0–300 δολάρια τον μήνα), αλλά το μεγαλύτερο κόστος είναι η φροντίδα του παιδιού. Τα βρέφη χρειάζονται συνεχή προσοχή, και η συνεχής προσοχή σημαίνει πλήρη απασχόληση.
Πολλοί πάροχοι παιδικής φροντίδας δεν δέχονται παιδιά κάτω των 6 μηνών, πράγμα που σημαίνει ότι θα χρειαστεί να λείψετε από τη δουλειά για τους πρώτους 6 μήνες. Η άδεια μητρότητας και πατρότητας δεν δίνεται πάντα στις Ηνωμένες Πολιτείες, πράγμα που σημαίνει ότι το μεγαλύτερο κόστος των βρεφών είναι συνήθως οι χαμένοι μισθοί από τους γονείς που παίρνουν άδεια από την εργασία.
Παρόλο που οι πάνες μπορεί να μην είναι πολύ ακριβές, η απώλεια μισθών για 6 μήνες (ή και περισσότερο) συνήθως σημαίνει ότι η βρεφική ηλικία είναι η πιο ακριβή περίοδος για ένα παιδί.
Νήπια (6 μηνών – 3 ετών)
Τα πολύ μικρά παιδιά δεν φορούν πια πάνες, αλλά χρειάζονται ρούχα και στερεές τροφές. Εδώ τα παιδιά αρχίζουν να επιβαρύνουν και τον λογαριασμό των σούπερ μάρκετ, έστω και σε μικρό βαθμό. Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία μεγαλώνουν επίσης πολύ γρήγορα, οπότε θα πρέπει να αντικαθιστάτε τα ρούχα τους κάθε δυο μήνες. Ευτυχώς, τα ρούχα για πολύ μικρά παιδιά παραμένουν αρκετά φθηνά, οπότε πιθανότατα δεν θα κοστίζουν πολύ περισσότερο από τον προηγούμενο προϋπολογισμό σας για πάνες.
Το κύριο κόστος θα εξακολουθεί να είναι η φροντίδα του παιδιού. Μόλις το βρέφος περάσει τους 6 μήνες, θα πρέπει να μπορείτε να βρείτε παρόχους παιδικής φροντίδας που μπορείτε να προσλάβετε κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα αντιμετωπίζετε πλέον χαμένους μισθούς, αλλά θα πληρώνετε έναν πάροχο πλήρους απασχόλησης για τη φροντίδα του παιδιού.
Παιδιά (3 – 12 ετών)
Μόλις τα παιδιά ξεκινήσουν το κανονικό σχολείο, η δομή των εξόδων αλλάζει ξανά. Η φροντίδα παιδιών περνά σε δεύτερο πλάνο, αφού τα παιδιά είναι στο σχολείο όλη μέρα. Συνήθως εξακολουθεί να χρειάζεται φροντίδα μετά το σχολείο, αλλά το κόστος είναι χαμηλότερο από τη φροντίδα ολόκληρης της ημέρας.
Τα παιδιά σε αυτή την κατηγορία θα έχουν όλο και μεγαλύτερο προϋπολογισμό για τρόφιμα και ρούχα, αλλά το μεγαλύτερο βάρος θα προκύψει από τη στέγαση. Τα παιδιά που μεγαλώνουν χρειάζονται περισσότερους χώρους — ίσως για τα βρέφη να μπορείτε να βολευτείτε με μια κούνια στο δικό σας υπνοδωμάτιο, αλλά τα νήπια συνήθως χρειάζονται τον δικό τους χώρο. Ορισμένες οικογένειες προσθέτουν ένα υπνοδωμάτιο νωρίτερα (και βλέπουν αύξηση στο ενοίκιο ή στη δόση του στεγαστικού), αλλά όταν το παιδί πάει σχολείο το κόστος δεν μπορεί πλέον να αποφευχθεί.
Τα μικρά παιδιά φέρνουν επίσης ένα νέο κόστος μετακίνησης — να τα πηγαίνετε ή να τα μεταφέρετε στα σπίτια φίλων, σε κοινωνικές εκδηλώσεις και στο σχολείο. Αυτό θα αυξάνεται επίσης με την ηλικία, με τα μικρότερα παιδιά να περνούν τον περισσότερο χρόνο στο σπίτι. Τα παιχνίδια και άλλα διάφορα έξοδα θα αρχίσουν επίσης να συσσωρεύονται, ειδικά γύρω από τις γιορτές.
Έφηβοι (13 – 17 ετών)
Οι έφηβοι έχουν συνήθως το χαμηλότερο κόστος φροντίδας παιδιού, τόσο επειδή συμμετέχουν σε εξωσχολικές δραστηριότητες, όσο και επειδή μπορείτε να βασίζεστε στο ότι θα περνούν λίγο περισσότερο χρόνο μόνοι τους στο σπίτι χωρίς επίβλεψη.
Αντίθετα, όλα εκείνα τα «δευτερεύοντα κόστη» έρχονται στο προσκήνιο. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις προέρχονται από τα τρόφιμα (οι έφηβοι τείνουν να τρώνε πολύ) και τις μετακινήσεις. Οι μετακινήσεις μπορεί να είναι από εισιτήρια λεωφορείου μέχρι τη συμβολή στην αγορά αυτοκινήτου, αλλά σε κάθε περίπτωση τείνουν να αποτελούν σημαντικό κόστος. Αυξάνονται επίσης συνήθως οι δόσεις ενοικίου/στεγαστικού, καθώς οι έφηβοι χρειάζονται την ανεξαρτησία τους (και μπορεί να δυσανασχετούν αν μοιράζονται δωμάτιο με αδερφό ή αδερφή) — αυτό μπορεί να σημαίνει ένα επιπλέον υπνοδωμάτιο. Πέρα από τους χαμένους μισθούς κατά τη βρεφική ηλικία, η εφηβεία είναι η πιο ακριβή ηλικιακή περίοδος.
Πολλά Παιδιά
Αν έχετε περισσότερα από ένα παιδιά, ορισμένα έξοδα αντισταθμίζονται.
Ένδυση
Τα ρούχα μπορούν να περνούν από το ένα παιδί στο άλλο, αλλά συνήθως αυτό εξοικονομεί πολύ λίγα χρήματα. Τα ρούχα είναι φθηνότερα για τα μικρότερα παιδιά, αλλά τα μεγαλύτερα παιδιά και οι έφηβοι συνήθως είναι πιο απαιτητικοί στο να έχουν το δικό τους στυλ.
Ενοίκιο
Οι περισσότερες οικογένειες βάζουν τα παιδιά μαζί στα υπνοδωμάτια, οπότε το δεύτερο παιδί συνήθως δεν θα προσθέσει επιπλέον κόστος ενοικίου, τουλάχιστον αρχικά. Αυτό μπορεί να αλλάξει για τους εφήβους, που ίσως χρειάζονται το δικό τους υπνοδωμάτιο. Αυτό μπορεί επίσης να είναι ρίσκο, αφού είναι πιο εύκολο να βάλεις μαζί αδέλφια του ίδιου φύλου (αγόρι/αγόρι ή κορίτσι/κορίτσι) παρά διαφορετικού φύλου (αγόρι/κορίτσι).
Φροντίδα παιδιών
Το κόστος της φροντίδας παιδιών μπορεί είτε να πολλαπλασιαστεί είτε να διαιρεθεί για περισσότερα παιδιά, ανάλογα με την προσέγγισή σας. Αν χρειάζεται να στέλνετε τα παιδιά σε δομή φροντίδας παιδιών (παιδικό σταθμό), συνήθως απλώς προστίθεται ένα ακόμη τέλος για κάθε επιπλέον παιδί. Από την άλλη πλευρά, αν προσλάβετε νταντά ή μπέιμπι σίτερ μερικές μέρες την εβδομάδα (ιδίως για μεγαλύτερα παιδιά), συνήθως θα υπάρχει ένα σταθερό ποσό, με μικρές προσαυξήσεις για κάθε επιπλέον παιδί.
Ελάφρυνση Κόστους
Το κόστος ανατροφής ενός παιδιού συσσωρεύεται γρήγορα, αλλά υπάρχουν ορισμένα προγράμματα που βοηθούν να αντισταθμιστεί το κόστος.
Πίστωση Φόρου για Εργατικό Εισόδημα
Η Πίστωση Φόρου για Εργαζόμενους με Χαμηλό Εισόδημα (EITC) είναι μέρος της φορολογικής σας δήλωσης και έχει σχεδιαστεί για να αυξάνει την επιστροφή φόρου για ενήλικες και οικογένειες με χαμηλό εισόδημα. Αν έχετε παιδιά, το όριο εισοδήματος ανεβαίνει και το πραγματικό ποσό της επιστροφής πολλαπλασιάζεται. Μπορείτε να μάθετε περισσότερα από το άρθρο μας σχετικά με Φόρος Εισοδήματος.
Πρόγραμμα Συμπληρωματικής Διατροφικής Βοήθειας
Το πρόγραμμα SNAP είναι επιδότηση για αγορές τροφίμων για εργαζόμενες οικογένειες με χαμηλό εισόδημα. Πάνω από το 75% των δικαιούχων του SNAP είναι κάτω των 17 ετών, καθώς το πρόγραμμα έχει σχεδιαστεί ειδικά για να βοηθά οικογένειες με παιδιά να αγοράζουν υγιεινά τρόφιμα. Μπορείτε να μάθετε περισσότερα από το άρθρο μας σχετικά με προγράμματα κρατικής βοήθειας.
Πρόγραμμα Ασφάλισης Υγείας Παιδιών
Το πρόγραμμα CHIP αποτελεί μέρος του Medicaid, ειδικά για να διασφαλίζει ότι κάθε παιδί έχει ασφάλιση υγείας. Αν δεν έχετε οικογενειακή ασφάλιση υγείας μέσω της δουλειάς σας, μπορεί να δικαιούστε να ασφαλιστούν τα παιδιά σας μέσω του προγράμματος CHIP. Αυτό μπορεί να αποτελέσει τεράστια εξοικονόμηση για τις οικογένειες. Μπορείτε να μάθετε περισσότερα από το άρθρο μας σχετικά με προγράμματα κρατικής βοήθειας.
Η Ανατροφή των Παιδιών και ο Προϋπολογισμός σας
Ιδανικά, το εισόδημά σας θα αυξάνεται σταθερά κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής σας ζωής, ενώ το κόστος για κάθε παιδί θα παραμένει σχετικά σταθερό. Αυτό σημαίνει ότι, όταν το παιδί σας γίνει 17 ετών, το κόστος της φροντίδας του θα αποτελεί πολύ μικρότερο ποσοστό του συνολικού σας εισοδήματος σε σχέση με ένα νεογέννητο.
Αυτό δεν συμβαίνει πάντα, καθώς πολλές οικογένειες αρχίζουν να αποταμιεύουν σημαντικά για να βοηθήσουν με τις σπουδές στο πανεπιστήμιο και άλλα έξοδα εκπαίδευσης. Αυτό σημαίνει ότι ο προϋπολογισμός σας στα πρώτα χρόνια θα καθορίσει τις δαπάνες σας για την επόμενη δεκαετία (ή και περισσότερο)! Η διατήρηση ενός σταθερού προϋπολογισμού και ενός πλάνου δαπανών θα είναι τα κλειδιά της επιτυχίας σας.
