Πριν από τις χρεωστικές κάρτες

Πριν από τον 21^ο ο αιώνα, αν θέλατε να αγοράσετε τρόφιμα ή να πάτε στο εμπορικό κέντρο, είχατε 4 επιλογές πληρωμής, καθεμία με τα δικά της μειονεκτήματα: Μετρητά, επιταγές, πιστωτικές κάρτες και βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση.

Τα μετρητά είναι πάντα αξιόπιστα για μια αγορά, αλλά κινδυνεύουν να χαθούν ή να κλαπούν. Δεν δέχονται όλα τα καταστήματα επιταγές, τόσο επειδή είναι άβολο να εξαργυρώνονται όσο και λόγω της ευκολίας της απάτης με επιταγές (να εκδίδετε μια επιταγή για την οποία στην πραγματικότητα δεν έχετε την τραπεζική κατάθεση για να την καλύψετε). Οι πιστωτικές κάρτες και η βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση περιλαμβάνουν και οι δύο χρηματοδοτικές χρεώσεις, οπότε η χρήση αυτών των μεθόδων συνήθως έκανε τις αγορές πιο ακριβές.

Μεταξύ μετρητών και επιταγών, οι περισσότεροι άνθρωποι είχαν μαζί τους μια κάρτα ΑΤΜ, την οποία μπορούσαν να χρησιμοποιούν σε αυτόματες ταμειολογιστικές μηχανές για να κάνουν ανάληψη μετρητών και να ελέγχουν τα υπόλοιπα του λογαριασμού τους εν κινήσει. Επειδή οι περισσότεροι ήδη είχαν αυτές τις κάρτες, πολλά καταστήματα ψιλικών εγκατέστησαν ΑΤΜ ακριβώς δίπλα στα ταμεία τους, ώστε οι πελάτες να μπορούν να σηκώνουν μετρητά αμέσως πριν από την αγορά. Αυτό σήμαινε ότι πολλά καταστήματα μπορούσαν να καταργήσουν την ανάγκη να δέχονται επιταγές ή πιστωτικές κάρτες (οι οποίες επίσης επιβαρύνουν τις επιχειρήσεις με τέλη συναλλαγής για κάθε αγορά) και απλώς να έχουν όλους τους πελάτες να πληρώνουν με μετρητά, χωρίς να χρειάζεται να τα κουβαλούν όλη μέρα.

Η γέννηση της χρέωσης

Αυτό το σύστημα ξεκίνησε τη δεκαετία του 1970, όταν εφευρέθηκαν οι πρώτες αυτόματες ταμειολογιστικές μηχανές, και συνεχίζεται ακόμη και σήμερα σε ορισμένα παλαιότερα καταστήματα ψιλικών που δεν έχουν υιοθετήσει δικούς τους αναγνώστες καρτών. Ωστόσο, τη δεκαετία του 1980 και του 1990, ορισμένα μεγαλύτερα σούπερ μάρκετ και άλλες αλυσίδες άρχισαν να ενσωματώνουν το σύστημα ΑΤΜ απευθείας στο σύστημα ταμείου τους. Αυτό επέτρεψε αγορές «ΑΤΜ» — δίνοντας στους πελάτες τη δυνατότητα να πραγματοποιούν πληρωμές απευθείας από τον τραπεζικό τους λογαριασμό, χωρίς να βασίζονται σε χάρτινες επιταγές. Αυτό το σύστημα ονομάζεται «online debit», καθώς κάθε φορά που κάνετε μια πληρωμή, ο αναγνώστης χρεωστικής κάρτας επιβεβαιώνει αμέσως την αγορά σε σχέση με το υπόλοιπο του λογαριασμού σας και εκτελεί τη συναλλαγή.

[rich]Από τότε που οι αγορές με χρεωστική κάρτα έγιναν ο κανόνας και οι άνθρωποι άρχισαν να κουβαλούν λιγότερα μετρητά, οι ληστείες έχουν μειωθεί σχεδόν στο μισό![/εμπλουτισμένο]

Αυτό το σύστημα ήταν δημοφιλές (και εξακολουθεί να ισχύει σήμερα), αλλά έλειπε ένα κομμάτι — τα καταστήματα σε όλο τον κόσμο ήδη δέχονταν πιστωτικές κάρτες, και η διαδικασία ενσωμάτωσης των ΑΤΜ με το σύστημα ταμείου ήταν δαπανηρή. Για να ξεπεραστεί αυτό το τελευταίο εμπόδιο, οι τράπεζες που εξέδιδαν κάρτες ΑΤΜ άρχισαν να συνεργάζονται απευθείας με τους εκδότες πιστωτικών καρτών για να δημιουργήσουν τη σύγχρονη χρεωστική κάρτα — μια κάρτα ΑΤΜ που μπορεί επίσης να επεξεργάζεται πληρωμές οπουδήποτε γίνονται δεκτές οι πιστωτικές κάρτες. Αυτός ο τύπος πληρωμής, που ονομάζεται «offline debit», λειτουργεί διαφορετικά — αντί να επιβεβαιώνει αμέσως τη συναλλαγή, οι συναλλαγές επιβεβαιώνονται σε παρτίδες από τις εταιρείες πιστωτικών καρτών (συνήθως μέσα σε 1-2 ημέρες).

Διαδικτυακές και εκτός σύνδεσης χρεωστικές συναλλαγές

Το online debit λειτουργεί σχεδόν ακαριαία — αν έχετε εφαρμογή για κινητό για τον τρεχούμενο λογαριασμό σας, πιθανότατα θα δείτε τα χρήματα να αφαιρούνται από τον λογαριασμό σας λίγα λεπτά αφότου ολοκληρωθεί μια αγορά. Το offline debit δεν λειτουργεί τόσο γρήγορα. Αντί να αφαιρούνται αμέσως τα χρήματα, ο επεξεργαστής της πιστωτικής κάρτας συνήθως βάζει μια «δέσμευση» στον λογαριασμό σας για το ποσό της αγοράς και στη συνέχεια χρεώνει πραγματικά την πληρωμή λίγες ημέρες αργότερα.

Λόγω αυτής της καθυστέρησης, πρέπει πάντα να κρατάτε αρχείο με όλες τις αγορές σας με χρεωστική κάρτα — διαφορετικά μπορεί κατά λάθος να υπεραναληφθείτε, βασιζόμενοι μόνο σε έναν γρήγορο έλεγχο του τραπεζικού σας υπολοίπου.

Μερικές φορές θα έχετε τη δυνατότητα να επιλέξετε ποια συναλλαγή θέλετε — αν ένα τερματικό κάρτας σας ρωτήσει «Χρέωση ή Πίστωση» για την κάρτα σας, η συναλλαγή «Χρέωση» είναι συνήθως online, ενώ η επιλογή «Πίστωση» είναι συνήθως offline.

Όρια και χρεώσεις χρεωστικών καρτών

Οι χρεωστικές κάρτες λειτουργούν παρόμοια με τις πιστωτικές κάρτες όταν θέλετε να αγοράσετε κάτι, αλλά οι χρεώσεις λειτουργούν πολύ διαφορετικά. Οι πιστωτικές κάρτες βγάζουν χρήματα χρεώνοντας τόκους στα δανεισμένα ποσά, και συνήθως δεν χρεώνουν τους πελάτες για κάθε συναλλαγή (ούτε περιορίζουν τον αριθμό των συναλλαγών που μπορείτε να κάνετε).

Οι χρεωστικές κάρτες χρησιμοποιούν τα ήδη υπάρχοντα υπόλοιπα του τραπεζικού σας λογαριασμού, οπότε δεν θα επιβαρυνθείτε με χρεώσεις τόκων, αλλά οι τράπεζες εξακολουθούν να χρεώνουν για τη χρήση τους.

Οι τυπικές χρεωστικές κάρτες που εκδίδονται σε νέους μπορεί να έχουν μερικών διαφορετικών ειδών χρεώσεις:

• Τέλη λογαριασμού – αυτό θα είναι ένα τέλος που χρεώνεται για τη διατήρηση του τρεχούμενου λογαριασμού σας. Το τέλος αυτό συνήθως αυξομειώνεται ανάλογα με τον τύπο του τρεχούμενου λογαριασμού σας – οι τύποι λογαριασμών που σας δίνουν μεγαλύτερη ευελιξία με τη χρεωστική σας κάρτα είναι συνήθως ακριβότεροι
• Όρια χρήσης – η τράπεζά σας μπορεί να περιορίζει τον αριθμό των φορών που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τη χρεωστική σας κάρτα ανά μήνα (και αυτό μπορεί να είναι μόλις 10 συναλλαγές). Αν υπερβείτε αυτό το όριο, συνήθως θα χρεωθείτε με ένα τέλος ανά συναλλαγή.
• Τέλη υπερανάληψης – τα τέλη υπερανάληψης προκύπτουν όταν ξοδεύετε περισσότερα με τη χρεωστική σας κάρτα από όσα είχατε στον τρεχούμενο λογαριασμό σας. Ο τρεχούμενος λογαριασμός σας μπορεί να επιτρέπει ή να μην επιτρέπει υπερανάληψη – μπορείτε να επιλέξετε να συμμετέχετε ή να μην συμμετέχετε. Αν ο λογαριασμός σας δεν επιτρέπει υπερανάληψη και προσπαθήσετε να πραγματοποιήσετε συναλλαγή «online debit», η συναλλαγή θα απορριφθεί.

Μικρό κουίζ

Φαίνεται ότι αυτό το κουίζ δεν έχει ρυθμιστεί σωστά.